(فروغ فرخ زاد)

همیشه دیر می رسید،

همیشه تاخیر داشت.

همه بهانه هایش را نیز از یک کتاب کپی میکرد.

همه تکراری بودند.

وطن یعنی:صفِ نون و صف شیر

وطن یعنی: همش درگیر ِدرگیر

وطن یعنی:همین بنزین همین نفت،

همین نفتی که تویِ سفره ها رفت.

وطن یعنی: که اصلاحات چینی،

وطن یعنی: یه روز ِخوش نبینی.

وطن یعنی: همین آیینه ی دِق*

وطن یعنی: خلایق هرچه لایق

 (پ.ن:آیینه ی دق*:احمدی نژاد)

 (ته نوشت:شعر از ما نیست)

ماه به آسمان می آید،

با نگاهی مغموم،

یک سره تا صبح

از  نقاب پنجره،خیره تماشایم میکند!!

 چه خطایی از من سر زده؟؟؟