من نبودم.

عشق نبود.

زندگی بی هوا جاری بود!!

زنده شدم به بهانه ی راست و ریس کردن کارهای دنیا

زمینی بودن کار دستم داد!!

دلم،ذره ذره رنج می کشد.

تو داد می کشی،

سرم، ذره ذره قطره ای در آب می شود.

نگاه می کنی،

 و من،ذره ذره تکه ای حباب می شوم!!!!

گاهی مثل بهار: پر از امید و طراوتم.

گاهی مثل تابستون: کسلم و خسته!

گاهی مثل پاییز: پر از رنگم ولی تنها.

گاهی مثل زمستون: سردم و بی تفاوت!

گاهی مثل تموم فصل ها فقط در حال گذرم و عبور.

همین! 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*پ.ن:و قوری من یک ساله شد!!